Technika
Rozbieramy torpedo (kontrę)
- Szczegóły
- Utworzono: wtorek, 16, wrzesień 2008 21:08
- Odsłony: 4534

Dawno, dawno temu, gdy uczyłem się jeździć na swoim pierwszym rowerze, miał on wbudowany mechanizm, który powodował stopniowe lub całkowite blokowanie tylnego koła i w efekcie hamowanie roweru, jeżeli kręciłem pedałami „do tyłu”. Znacznie później dowiedziałem się, że na taki tym hamulca potocznie mówi się „kontra”, prawdopodobnie od „kontrowania” czyli „zacinania” np. mechanizmu powodującego zatrzymanie obrotów koła. Piasta z kontrą bywa też często nazywana torpedem , więc w artykule będę stosował wymiennie obie nazwy. d jednego z czytelników artykułu dostałem fragment instrukcji opisującej ten zespół jako 'piastę wolnobiegową z hamulcem'.
Osobiście uważam ten typ hamulca za najprostszy w obsłudze i jednocześnie najbardziej intuicyjny w użyciu: kręcisz korbami do przodu – jedziesz, kręcisz do tyłu – zatrzymujesz się. Zapraszam Cię na wyprawę, w trakcie której poznamy budowę wewnętrzną tego klasycznego mechanizmu.
Zapraszam do lektury!
![]() Fot. 01. Koło rowerowe z piastą typu torpedo, widok od strony L. Widoczne ramię hamulca. Na końcu ramienia śruba mocująca do ramy poprzez rodzaj obręczy (niewidoczną na zdjęciu) | ![]() Fot. 02. Do piasty od strony napędu (P) zamocowane jest pojedyncze koło zębate |
![]() Fot. 03. Zdejmuję sprężynę | ![]() Fot. 04. Po zdjęciu sprężyny |
![]() Fot. 05. Metalowa osłona wnętrza piasty | ![]() Fot. 06. Piasta od strony P po zdjęciu koła zębatego i metalowej osłony |
![]() Fot. 07. Piasta od strony L | ![]() Fot. 08. Do odkręcenia zewnętrznej nakrętki posłuży klucz oczkowy '18' |
![]() Fot. 09. Podkładka z 'zębem' | ![]() Fot. 10. Po zdjęciu ramienia hamulca |
![]() Fot. 11. Podstawa pod ramię hamulca, osłona przed czynnikami zewnętrznymi i bieżnia dla kulek łożyska w jednym | ![]() Fot. 12. Stożek nastawczy. Widok od strony wewnętrznej |
![]() Fot. 13. Po wyjęciu elementu z Fot. 11 i 12 oczom naszym ukazuje się wnętrze piasty | ![]() Fot. 14. Wyjmuję walec cierny |
![]() Fot. 15. Walec cierny, zbliżenie Bliższa obserwacja pozwala na stwierdzenie, że walec składa się z dwóch połówek, które łączy sprężyna widoczna w połowie jego wysokości. Gdy pedałujemy do tyłu, element nazywany sprzęgłem kołowym rozpycha połówki walca. Zaczynają one trzeć (stąd nazwa, walec cierny) o wewnętrzną powierzchnię piasty. Powstająca w ten sposób siła tarcia zatrzymuje ruch obrotowy koła roweru. Po zaprzestaniu hamowania sprężyna ścieśnia połówki walca i możemy znowu jechać do przodu. Wewnętrzna powierzchnia walca ciernego nie jest gładka. Widoczne żłobienia, równoległoe do osi, pozwalają na obrót względem pierścienia wewnętrznej części sprzęgła kołowego. | ![]() Fot. 16. Zbliżenie na walec cierny i stożek nastawczy |
![]() Fot. 17. Kolejny element czyli tzw. sprzęgło kołowe | ![]() Fot. 18. Wyjęcie mechanizmu od strony P |
![]() Fot. 19. Co też zostało w środku? | ![]() Fot.20. I wreszcie na zewnątrz |
![]() Fot. 21. Od strony zewnętrznej, łożysko Wolnobieg to mechanizm, dzięki któremu możemy przestać pedałować, np. podczas jazdy z górki, nie blokując obrotów koła. 'Wolny bieg' koła, czyli 'swobodny, nieblokowany'; 'bieg', czyli 'ruch'. Innymi słowy funkcja wolnobiegu pozwala na swobodne obracanie się tylnego koła niezależnie od obrotów koła zębatego. | ![]() Fot. 22. Po zdjęciu blaszki zabezpieczającej |
![]() Fot. 23. Po zdjęciu z ośki element obudowujący łożysko wewnętrzne | ![]() Fot. 24. Ujęcie na otwór po ośce |
![]() Fot. 25. Koszyk (wianek) z kulkami | ![]() Fot. 26. Ten sam element, zwany zabierakiem, widok od wewnętrznej strony |
![]() Fot. 27. Bieżnia lożyska | ![]() Fot. 28. Ośka z konusem, por. Fot. 22 |
![]() Fot. 29. 'Wieża', czyli od góry: rolki współpracujące z zabierakiem (małe walce na szczycie 'wieży'), pierścień kołowy oraz sprzęgło kołowe | ![]() Fot. 30. 'Wieża' po wyjęciu walców, czyli pierścień kołowy (u góry) oraz sprzęgło kołowe
|
![]() Fot. 31. Pierścień kołowy | ![]() Fot. 32. Tzw. sprzęgło kołowe |
![]() Fot. 33. Wewnętrzna część tzw. sprzęgła kołowego Mały element w kształcie walca umożliwia przeskakiwanie obracającego się sprzęgła po wewnętrznej powierzchni walca ciernego. Widoczne na samej krawędzi dwa cienkie wycięte paski blaszki w trakcie hamowania zaczepiają się o wewnętrzne żłobienia walca ciernego. | ![]() Fot. 34. Od strony dwóch spiral |
![]() Fot. 35. Ośka ze zmontowaną kontrą | ![]() Fot. 36. Obudowa (skorupa) piasty |
![]() Fot. 37. Uszkodzenia bieżni łożyska | ![]() Fot. 38. Zdjęcie konstrukcyjne całego mechanizmu |
- Torpedo zostało opatentowane już w 1903 przez Ernsta Sachsa.
- Mechanizm hamulca ciernego został zintegrowany m.in. w przerzutkach planetarnych firmy Sachs.
- Jeszcze w 2008 w Gdańsku, w dobrym sklepie rowerowym (a nie sklepie z rowerami) można było kupić mechanizm torpedo wraz z piastą za około 90 PLN.
Po zmontowaniu torpedo pozostaje założyć koło do roweru. Zakładamy łańcuch. Najpierw na przednie koło zębate korby, następnie na tylne koło zębate torpedo. Ramy przystosowane do współpracy z torpedo mają szczególną budowę - najdalej wysunięte punkty ramy tworzą dwa symetryczne haki, lub przynajmniej wpusty, do których pasuje oś tylnego koła. W rowerach, które widziałem, haki te były zawsze nierozłączną częścią ramy. Po włożeniu osi w haki możemy przesuwać całym kołem do przodu lub do tyłu regulując tym samym napięcie łańcucha. Zbyt mocno napięty łańcuch powoduje zwiększone opory ruchu łańcucha względem kół zębatych i szybsze wycieranie się stykających się ze sobą elementów (rolek łańcucha i zębów kół zębatych). Zbyt słabe napięcie łańcucha może powodować jego spadanie w czasie jazdy.
Jak to działa?
1. Pedałujemy do przodu - przekazujemy napęd na tylne koło - koło kręci się do przodu.
2. Nie pedałujemy - koło kręci się do przodu.
3. Pedałujemy do tyłu - koło się zatrzymuje.
Ad. 1.
Pedałujemy do przodu - koło zębate obraca się do przodu. Moment obrotowy koła zębatego przenosi się na zabierak. Zabierak rozpycha walce widoczne na Fot. 29 i 34. Walce dotykają do korpusu piasty. W ten sposób moment zostaje przeniesiony na korpus piasty, czyli na koło roweru.
Koło zębate obraca się względem zawsze nieruchomej (względem ramy) osi za pośrednictwem wewnętrznego łożyska (w zabieraku, por. Fot. 23 i 24).
Funkcja wolnobiegu. Koło zębate jest nieruchome względem osi. Nieruchomy względem osi jest też zabierak. Zabierak przestaje rozpychać walce widoczne na Fot. 29 i 34. Walce nie dotykają do korpusu piasty. Piasta swobodnie się obraca względem osi na łożyskach zewnętrznych, por. Fot. 35.
Ad. 3.
Funkcja hamulca. Koło zębate poprzez zabierak przenosi moment obrotowy skierowany przeciwnie do kierunku jazdy. Walce pierścienia kołowego dzięki ruchowi zabieraka zostają odciągnięte od wewnętrznej powierzchni korpusu piasty. Moment obrotowy jest przenoszony przez pierścień kołowy na sprzęgło kołowe. Podczas obrotu sprzęgła kołowego w stronę przeciwną do kierunku jazdy wycięte blaszki (por. Fot. 33) zaczepiają się i blokują o żłobienia w wewnętrznej powierzchni walca ciernego. To powoduje, że sprzęgło kołowe zostaje wepchnięte nieco głębiej do walca ciernego. Sprzęgło kołowe zagłębia się w walcu ciernym po spirali tworzonej przez spiralne połączenie między sprzęgłem kołowym i a pierścieniem kołowym (por. Fot. 30). Wepchnięte sprzęgło kołowe rozpycha połówki walca ciernego. W wyniku rozepchnięcia połówki walca ciernego zaczynają trzeć o wewnętrzną powierzchnię piasty, co powoduje zahamowanie ruchu koła względem walca ciernego, stożka nastawczego, ramienia hamulca i ramy.
Na zakończenie kilka uwag:
* Torpedo zostało opatentowane już w 1903 przez Ernsta Sachsa.
* Mechanizm hamulca ciernego został zintegrowany m.in. w przerzutkach planetarnych firmy Sachs.
* Jeszcze w 2008 w Gdańsku, w dobrym sklepie rowerowym (a nie sklepie z rowerami) można było kupić mechanizm torpedo wraz z piastą za około 90 PLN.










































